Woensdag 3 Maart: Coire Dubh Intergale. Een mini winter alpiene route. Hier een paar ingedienten: 250 mter verticaal ijs, daarna 250 mtr rotsklimmen. De rugzak volgeladen met ijsbijltjes, touw en rotsklimmateriaal en een paar lekkere sandwiches reden we om 7 uur weg uit Canmore. Net voorbij Exshaw (15KM) konden we al van start. Uurtje inlopen naar het begin van de route...... 7 uur s'avond weer terug bij de auto! In de tussentijd hebben we geklommen, genoten van onze sandwiches en het uitzicht en vooral geen haast gehad. De foto is genomen op een door Bram zelf gemaakte standplaats. Met een goed gevoel en met spierpijn! denken we terug aan onze route.

Winter??

Het laatste weekend in Februari en het is prachtig weer in Canmore. Wandelen zonder jas terwijl het ijs in de Cougar Creek steeds hoger en hoger komt te staan vanwege het smelt-en vriesproces. Lekker warm ook.
Sneeuw hebben we al lang niet meer gehad en mensen beginnen te klagen, hunkeren bijna naar het witte poeder dat we zo hard nodig hebben om lekker te kunnen skieen. Klimaatverandering? El Nino? Het doet mij alvast denken aan de zomer en toen ik weer thuis was heb ik lekker een dutje gedaan op ons terras.

Chinook boog Canmore

Een Chinook brengt warme temperaturen in de bergen. Hier zie je de Chinook boog aan het einde van de middag. Het begin van een paar dagen warm weer.

Snowplough train

I found this snowplough train in Banff, not that much snow here though. Maybe they should sell it to the NS. Or do the trains make it through the snow now in the Netherlands.

Een typische winterdag in The Rockies. Heldere nacht heel erg veel sterren s' nachts rond de -14 graden. Ochtendzon, strak blauwe lucht.... hup naar buiten! We hebben gewandeld in Harvey Heights, net buiten Canmore richting Banff. Uitzicht op Mount Rundle. De zon is al best warm en de temperatuur klimt snel tot rond het vriespunt. In de zon kun je dan ook heerlijk even zitten: zonder jas! De lente laat nog wel even op zich wachten..... maar deze dagen maken zelfs de Canadese winter een heel stuk vriendelijker dan aanvankelijk wordt gedacht.

Bram Peyto Gletsjer

Bram op de Peyto gletsjer op de weg terug naar de auto. Wat een landschap! Het voelt zo te gek om in alpiene terrein te skiien..... deze gletsjer is helemaal niet stijl maar de sneeuw was erg goed en het uitzicht fantastisch.

Op weg naar Bow Hut. We skiien hier door de canyon en de zomerroute naar Bow Hut loopt hier boven langs. Voor sommigen vast heel bekend!
Bram in een desolaat landschap. De indrukwekkende headwall met de ijsval is zichtbaar op het einde van het dal. Bow Hut ligt links boven op de rotsen. De zebrastenen liggen onder de sneeuw te wachten op de zomer.......... In minder dan drie uur waren we voorbij Bow Hut, waar ons Wapta Icefields avontuur begon. Door slecht zicht zagen we voor een tijd lang helemaal niets....ja Bram zag mij en ik zag Bram. That's it! Het kompas kwam goed van pas!
We sliepen die nacht in Peyto Hut waarna we de volgende dag Mount Baker probeerden te beklimmen. We hebben de berg gedurende twee dagen niet een keer gezien! Door slechte sneeuw condities en harde wind zijn we vlak voor de col van Mount Baker weer omgekeerd. We hebben geen andere mensen gezien deze twee dagen en hebben een superavontuurlijk weekend gehad. En Mount Baker, die staat er volgende keer ook nog wel...